W niektórych przypadkach akty prawne UE upoważniają Komisję Europejską do przyjmowania aktów wykonawczych, które określają warunki mające zagwarantować jednolite stosowanie określonych przepisów. Procedura komitetowa odnosi się do zestawu procedur, w tym spotkań przedstawicieli komitetów, dzięki którym kraje UE mogą wypowiedzieć się w sprawie aktów wykonawczych.

Kiedy stosuje się procedurę komitetową?

Procedura komitetowa ma zastosowanie, gdy w akcie prawnym przyznano Komisji uprawnienia wykonawcze. Ten sam akt prawny przewiduje również, że Komisję ma wspierać komitet, kiedy określa ona środki w akcie wykonawczym.

Procedura komitetowa nie jest obowiązkowa w przypadku wszystkich aktów wykonawczych – niektóre z nich Komisja może przyjąć bez zasięgania opinii komitetu (na przykład przy przyznawaniu dotacji nieprzekraczających pewnej kwoty).

Zasady funkcjonowania procedury komitetowej

Kiedy Komisja przyjmuje akty wykonawcze, zastosowanie ma jedna z następujących procedur:

• procedura sprawdzająca – stosowana szczególnie w odniesieniu do (i) środków o zasięgu ogólnym i (ii) środków o potencjalnie dużym oddziaływaniu (np. w dziedzinie podatków lub polityki rolnej)
• procedura doradcza – zazwyczaj stosowana dla wszystkich pozostałych środków wykonawczych.

Obie procedury wymagają, aby komitet składający się z przedstawicieli wszystkich krajów UE wydał formalną opinię (zazwyczaj w drodze głosowania) w sprawie środków proponowanych przez Komisję.

W zależności od rodzaju procedury opinie komitetu mogą być dla Komisji mniej lub bardziej wiążące.

Procedura sprawdzająca

• Jeżeli większość kwalifikowana (55 proc. państw członkowskich reprezentujących co najmniej 65 proc. ludności UE) głosuje za przyjęciem projektu aktu wykonawczego, Komisja musi go przyjąć.
• Jeżeli większość kwalifikowana głosuje przeciwko projektowi aktu prawnego, Komisja nie może go przyjąć.
• Jeżeli nie ma kwalifikowanej większości głosów za przyjęciem projektu aktu wykonawczego ani za jego odrzuceniem, Komisja może go przyjąć lub przedstawić jego nową, zmienioną wersję.

Procedura doradcza

• Komisja decyduje we własnym zakresie o tym, czy projekt aktu wykonawczego ma zostać przyjęty. Musi jednak w jak największym stopniu uwzględnić opinię komitetu.

Zasady funkcjonowania komitetów

Komitety procedury komitetowej są powoływane przez prawodawcę (Radę i Parlament Europejski albo samą Radę). W skład komitetów, którym przewodniczy urzędnik Komisji, wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego kraju UE.

Każdy komitet ustala swoje procedury operacyjne w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego komitetów.

Odpowiednie działy Komisji przedkładają właściwym komitetom do zaopiniowania projekty aktów wykonawczych.

Posiedzenia większości komitetów odbywają się kilka razy w roku w siedzibie Komisji (zazwyczaj w Brukseli).

Przed każdym spotkaniem Komisja wysyła do organów krajowych zaproszenie, porządek obrad i projekt aktu wykonawczego. Po spotkaniu Komisja publikuje wyniki głosowania wraz ze skróconym sprawozdaniem z posiedzenia w rejestrze dokumentów procedury komitetowej.

Komisja publikuje corocznie sprawozdanie na temat pracy komitetów procedury komitetowej, w którym wyszczególnia podjęte przez nie działania w każdym obszarze polityki.

Komitet odwoławczy

Jeżeli Komisja nie może przyjąć zaproponowanego aktu wykonawczego (zwłaszcza w przypadku gdy komitet procedury komitetowej głosował za jego odrzuceniem), może skierować sprawę do komitetu odwoławczego.

Komitet odwoławczy funkcjonuje podobnie jak inne komitety procedury komitetowej: składa się z przedstawicieli krajów UE, ale o wyższym szczeblu reprezentacji. Przewodniczy mu Komisja i obowiązują go takie same zasady głosowania.

Za jego pośrednictwem kraje UE mogą przeprowadzić drugą dyskusję.

Jeżeli komitet odwoławczy wypowie się przeciwko projektowi aktu wykonawczego, Komisja musi zastosować się do tej decyzji.

Kontrola Rady UE i Parlamentu Europejskiego

Uprawnienia wykonawcze Komisji nie tylko podlegają kontroli rządów krajowych za pośrednictwem komitetów, lecz są także dodatkowo kontrolowane przez Parlament Europejski i Radę UE, które mają:

• prawo do informacji – Parlament Europejski i Rada są jednocześnie informowane o wszystkich działaniach zaproponowanych przez Komisję, które są omawiane w komitetach
• uprawnienia kontrolne – w przypadku gdy działania Komisji odnoszą się do aktu ustawodawczego przyjętego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, Parlament Europejski lub Rada mogą zgłosić sprzeciw względem projektu aktu wykonawczego, gdy wykracza on poza zakres uprawnień Komisji określonych w pierwotnym akcie prawnym. W takim przypadku Komisja jest zobowiązana dokonać przeglądu projektu aktu wykonawczego w świetle tej opinii i zadecydować, czy zamierza go podtrzymać, zmienić lub wycofać.

Rejestr dokumentów procedury komitetowej

Rejestr dokumentów procedury komitetowej zawiera wykaz wszystkich komitetów ustanowionych w ramach procedury komitetowej, a także informacje ogólne i dokumentację z prac tych komitetów.

EU laws sometimes authorise the European Commission to adopt implementing acts, which set conditions that ensure a given law is applied uniformly. Comitology refers to a set of procedures, including meetings of representative committees, that give EU countries a say in the implementing acts.

When does comitology apply?

Comitology applies when the Commission has been granted implementing powers in the text of a law. The same law also stipulates that the Commission is to be assisted by a committee when defining the measures contained in the resulting implementing act.

Comitology is not compulsory for all implementing acts – some of which the Commission can adopt without consulting a committee (for example, when allocating grants under a certain amount).

How does comitology work?

When the Commission adopts implementing acts, 1 of the following procedures applies:

• examination procedure – used particularly for (i) measures with general scope and (ii) measures with a potentially significant impact (in areas such as taxation or agricultural policy)
• advisory procedure – generally used for all other implementing acts.

Both procedures require that a committee composed of representatives from all EU countries provide a formal opinion, usually in the form of a vote, on the Commission’s proposed measures.

Depending on the procedure, committee opinions can be more or less binding on the Commission.

Examination procedure

• if a qualified majority (55% of EU countries representing at least 65% of the total EU population) votes in favour of the proposed implementing act, the Commission must adopt it
• if a qualified majority votes against the proposed act, the Commission may not adopt it
• if there is no qualified majority either for or against the proposed act, the Commission can either adopt it or submit a new, amended version.

Advisory procedure

• the Commission decides on its own whether to adopt the proposed act, but must 'take the utmost account’ of the committee’s opinion before deciding

How do committees work?

Comitology committees are set up by the legislator (Council and European Parliament or Council alone). They include 1 representative from every EU country and are chaired by a Commission official.

Each committee decides its operating procedures, based on standard committee rules of procedure.

Commission departments submit draft implementing acts to the responsible committees for an opinion.

Most committees meet several times a year in Commission premises (usually in Brussels).

Before each meeting, the Commission sends national authorities the invitation, agenda and draft implementing act. After the meeting, the Commission publishes the voting results and the summary record of the meeting in the comitology register.

The Commission publishes an annual report on the work of the comitology committees, which details their activities in each policy sector.

Appeal committee

If the Commission is prevented from adopting a proposed implementing act (particularly where the comitology committee voted against it), it can refer the case to the appeal committee.

The appeal committee functions in a similar way to the other comitology committees: it is made up of EU countries’ representatives but at a higher level of representation. It is chaired by the Commission and follows the same voting rules.

It gives EU countries the opportunity to have a second discussion.

If the appeal committee rules against the Commission’s proposed implementing act, the Commission must abide by its decision.

Scrutiny by EU Council and Parliament

In addition to EU member countries through the comitology committees, the Commission’s implementing powers are also subject to supplementary checks by the European Parliament and EU Council, which have a:

• right of information – all proposed Commission actions discussed in the committees are simultaneously disclosed to Parliament and Council.
• right of scrutiny – where Commission actions relate to a legislative act passed by the ordinary legislative procedure, Parliament and/or Council can object to the proposed implementing act if it exceeds the Commission’s powers defined in the initial act. The Commission is then obliged to review its proposed act in the light of this input and decide whether to maintain, amend or withdraw it.

Comitology register

The comitology register contains a list of all comitology committees, as well as background information and documents relating to the work of each committee.

Więcej informacji / More information

Źródło / Source: Komisja Europejska