Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą (nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym)

Jakie były cele traktatu?

Traktat ten ustanowił Europejską Wspólnotę Gospodarczą (EWG), zrzeszającą sześć krajów (Belgię, Niemcy, Francję, Włochy, Luksemburg i Niderlandy) dążących do integracji i wzrostu gospodarczego w ramach polityki handlowej. Na jego mocy utworzony został wspólny rynek oparty na swobodnym przepływie:

• towarów
• ludzi
• usług
• kapitału

Został on podpisany jednocześnie z drugim traktatem, na mocy którego ustanowiono Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom). Traktaty rzymskie były wielokrotnie zmieniane, przy czym obecnie znane są pod nazwą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Został on podpisany 25 marca 1957 r. Miał zastosowanie od 1 stycznia 1958 r.

Kluczowe zagadnienia

Cele utworzenia EWG i wspólnego rynku:

• zmiana warunków w zakresie handlu i produkcji na terytorium sześciu krajów członkowskich,
• działanie na rzecz pełniejszego politycznego zjednoczenia Europy.

Sygnatariusze zobowiązali się do:

• stworzenia podwalin pod budowę „coraz ściślejszego związku” pomiędzy narodami Europy,
• zapewnienia gospodarczego i społecznego rozwoju swoich krajów dzięki wspólnym działaniom mającym na celu usuwanie przeszkód handlowych i usunięcie innych barier pomiędzy nimi,
• poprawy jakości warunków życia i pracy swoich obywateli,
• gwarantowania równowagi w wymianie handlowej i uczciwości w konkurencji,
• zmniejszania różnic gospodarczych i społecznych między poszczególnymi regionami EWG,
• stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym w ramach wspólnej polityki handlowej,
• przestrzegania zasad określonych w Karcie ONZ,
• zachowywania i umacniania pokoju i wolności przez połączenie swych zasobów oraz wzywając inne narody Europy, które podzielają ich ideały, do połączenia się w wysiłkach.

Wspólny rynek

Na mocy niniejszego Traktatu:

• ustanowiono wspólny rynek, w ramach którego państwa sygnatariusze godzą się na skoordynowanie swoich polityk gospodarczych,
• utworzono jednolity obszar gospodarczy w oparciu o zasady wolnej konkurencji między przedsiębiorstwami. Traktat określa także podstawę do zbliżenia warunków regulujących obrót towarami i usługami ponad te, które zostały objęte zakresem innych traktatów (Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWiS) i Euratom),
• w szerokim zakresie zakazuje się stosowania ograniczających konkurencję porozumień i dotacji rządowych, które mogą wpływać na obrót handlowy między sześcioma krajami,
• zarówno ustalenia, jak i unia celna obejmują także zamorskie kraje i terytoria należące do sześciu krajów członkowskich, co ma służyć wspieraniu rozwoju gospodarczego i społecznego.

Unia celna

Traktat znosi kwoty (tj. wartości progowe w odniesieniu do przywozu) oraz opłaty celne między sześcioma sygnatariuszami. Ustanawia wspólną taryfę zewnętrzną na przywozy z terytoriów poza EWG, zastępując nimi wcześniejsze taryfy w poszczególnych państwach. Unii celnej towarzyszy ustanowienie wspólnej polityki handlowej. Polityka ta, prowadzona już nie na szczeblu krajowym, a na szczeblu EWG, wprowadza rozróżnienie między unią celną a zwykłym stowarzyszeniem wolnego handlu.

Wspólne polityki

Traktat od początku określa pewne polityki jako wspólne polityki krajów członkowskich, co dotyczy między innymi:

• wspólnej polityki rolnej (art. 38–47)
• wspólnej polityki handlowej (art. 110–116)
• polityki transportowej (art. 74–84).

W przypadku gdy zajdzie taka potrzeba, Traktat zezwala na tworzenie kolejnych wspólnych polityk. Po 1972 r. EWG ustanowiła ramy wspólnych działań w obszarze polityki ochrony środowiska, regionalnej, społecznej i przemysłowej.

Wdrażając te polityki, utworzono także:

• Europejski Fundusz Społeczny, aby zwiększać szanse pracowników na zatrudnienie i dążyć do poprawy ich poziomu życia
• Europejski Bank Inwestycyjny (EBI), aby wspierać ekspansję gospodarczą EWG poprzez uruchomienie finansowania inwestycji.
•  

Instytucje

Na mocy Traktatu ustanowiono instytucje i mechanizmy decyzyjne umożliwiające realizację zarówno interesów poszczególnych krajów, jak i wspólnej wizji. Do głównych instytucji należały:

• Rada Ministrów,
• Komisja,
• Zgromadzenie Parlamentarne (przekształcone później w Parlament Europejski),
• Trybunał Sprawiedliwości.

Funkcję doradczą w procesie podejmowania decyzji przez trzy pierwsze instytucje pełni Komitet Ekonomiczno-Społeczny.

Treaty establishing the European Economic Community (not published in the Official Journal)

What was the aim of the Treaty?

It set up the European Economic Community (EEC) which brought together 6 countries (Belgium, Germany, France, Italy, Luxembourg and the Netherlands) to work towards integration and economic growth, through trade. It created a common market based on the free movement of:

• goods
• people
• services
• capital.

It was signed in parallel with a second treaty which set up the European Atomic Energy Community (Euratom). The Treaty of Rome has been amended on a number of occasions, and today it is called the Treaty on the Functioning of the European Union. Signed on 25 March 1957, it applied from 1 January 1958.

Key points

The aim of the EEC and the common market was to:

• transform the conditions of trade and production on the territory of its 6 members and
• serve as a step towards the closer political unification of Europe.

The signatories agreed to:

• lay the foundations of an ‘ever closer union’ among the peoples of Europe
• ensure the economic and social progress of their countries by joint action to eliminate trade and other barriers between them;
• improve their citizens’ living and working conditions;
• ensure balanced trade and fair competition;
• reduce the economic and social differences between the EEC’s various regions;
• gradually abolish restrictions on international trade through a common trade policy;
• abide by the principles of the UN charter;
• pool their resources to preserve and strengthen peace and liberty and call on other peoples of Europe who share this ideal to join them in these efforts.

Common market

The treaty:

• establishes a common market, in which the signatory countries agree to gradually align their economic policies;
• creates a single economic area with free competition between companies. It lays the basis for approximating the conditions governing trade in products and services over and above those already covered by the other treaties (European Coal and Steel Community (ECSC) and Euratom);
• broadly prohibits restrictive agreements and government subsidies which can affect trade between the 6 countries;
• includes the 6 members’ overseas countries and territories in these arrangements and the customs union, to promote their economic and social development.

Customs union

The treaty abolished quotas (i.e. ceilings on imports) and customs duties between its 6 signatories. It established a common external tariff on imports from outside the EEC, replacing the previous tariffs of the different states. The customs union was accompanied by a common trade policy. This policy, managed at EEC level and no longer at national level, distinguishes the customs union from a mere free-trade association.

Joint policies

The treaty established certain policies from the start as joint policies among the member countries, including:

• common agricultural policy (Articles 38 to 47)
• common trade policy (Articles 110 to 116)
• transport policy (Articles 74 to 84).

It allowed for the creation of other joint policies, should the need arise. After 1972, the EEC established joint action in the fields of environmental, regional, social and industrial policy.

These policies were accompanied by the creation of:

• a European Social Fund, to improve job opportunities for workers and to raise their standard of living
• a European Investment Bank (EIB), to facilitate the EEC’s economic expansion by creating investment funding.
•  

Institutions

The treaty established institutions and decision-making mechanisms which make it possible to express both national interests and a joint vision. The main institutions were:

• the Council of Ministers,
• the Commission,
• the Parliamentary Assembly (later to become the European Parliament),
• the Court of Justice.

The first 3 are advised in the decision-making process by the Economic and Social Committee.

Więcej informacji / More information

Źródło / Source: Komisja Europejska, EUR-Lex