Projekt ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym oraz ustawy o prawach konsumenta

Szanowni Państwo, Członkowie Związku Pracodawców Polska Miedź

Uprzejmie informuję, że do konsultacji publicznych skierowany został projekt ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym oraz ustawy o prawach konsumenta  (UC111).

Przedmiotowy projekt aktu prawnego wraz Uzasadnieniem oraz Oceną Skutków Regulacji dostępny jest na stronach Rządowego Centrum Legislacji pod adresem: https://legislacja.gov.pl/projekt/12405605/katalog/13177938#13177938

Uprzejmie proszę o przekazywanie ewentualnych uwag, opinii i stanowisk do projektu w terminie do 26 stycznia 2026 roku na adres: kuydowicz@pracodawcy.pl w wersji elektronicznej umożliwiającej edytowanie tekstu.

Projektowana ustawa ma na celu wdrożenie przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/825 z dnia 28 lutego 2024 r. w sprawie zmiany dyrektyw 2005/29/WE i 2011/83/UE w odniesieniu do wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej poprzez lepszą ochronę przed nieuczciwymi praktykami oraz lepsze informowanie. Celem dyrektywy 2024/825 jest wkład w rozwój unijnej gospodarki o obiegu zamkniętym i zielonej gospodarki przez umożliwienie konsumentom podejmowania świadomych decyzji o nabywaniu produktów w ramach zrównoważonej konsumpcji oraz wyeliminowanie nieuczciwych praktyk handlowych w regulowanym obszarze. 

Z uwagi na punktowy charakter zmian wprowadzonych przez dyrektywę 2024/825 w dyrektywie 2005/29 oraz dyrektywie 2011/83, nie ma konieczności opracowania nowej ustawy. Przy implementacji przepisów dyrektywy 2024/825 zostaną wykorzystane istniejące obecnie rozwiązania prawne i instytucjonalne, wskazane poniżej. Jednocześnie z uwagi na maksymalny charakter harmonizacji wprowadzanej dyrektywą 2024/825 brak jest możliwości przyjęcia rozwiązań odmiennych niż w niej zawarte.

Dyrektywa 2005/29 została implementowana w ustawie z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 845), natomiast dyrektywa 2011/83 – w ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2024 r. poz. 1796, z późn. zm.). Przedmiotowy projekt ustawy przewiduje zatem wprowadzenie stosownych, punktowych, zmian w przepisach dwóch wyżej wymienionych ustaw, które będą polegały na dodaniu nowych przepisów oraz zmianie brzmienia przepisów już obowiązujących.

 Zmiany w ustawie z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym

  1. Dodanie definicji następujących pojęć: towar, twierdzenie dotyczące ekologiczności, ogólne twierdzenie dotyczące ekologiczności, oznakowanie dotyczące zrównoważonego charakteru, systemu certyfikacji, uznana wysoka efektywność ekologiczna, trwałość, aktualizacja oprogramowania, materiał eksploatacyjny oraz funkcjonalność.
  2. Rozszerzenie katalogu tzw. czarnych praktyk rynkowych, nieuczciwych w każdych okolicznościach
    o 12 nowych praktyk, określonych w załączniku do dyrektywy 2024/825
    (lista nowych czarnych praktyk rynkowych jest ujęta w załączniku do dyrektywy).

Nowe czarne praktyki rynkowe zostały wymienione w pkt 1 OSR, natomiast w tym miejscu należy zwrócić uwagę na dwie czarne praktyki, które pozwolą na eliminowanie pseudoekologicznego marketingu i mogą mieć największy wpływ na dokonywanie świadomych wyborów przez konsumentów. Jedną z nich jest umieszczanie oznakowania dotyczącego zrównoważonego charakteru, które nie jest oparte na systemie certyfikacji ani nie zostało ustanowione przez organy publiczne. Praktyka ta obejmie dobrowolnie stosowane przez przedsiębiorców oznakowania. Decyzja o stosowaniu takiego oznakowania nadal pozostaje w gestii przedsiębiorcy. Wprowadzenie tej regulacji skutkować będzie tym, że przedsiębiorca, który będzie chciał stosować takie dobrowolne oznakowanie dotyczące zrównoważonego charakteru, aby nie narazić się na zarzut stosowania czarnej praktyki rynkowej będzie musiał wybrać oznakowania, które:

  1. są oparte na systemie certyfikacji albo
  2. zostały ustanowione przez organy publiczne.

 

  1. Dodanie nowych praktyk wprowadzających w błąd, które polegają na:
  2. reklamowaniu nieistotnych korzyści dla konsumentów, które nie wynikają z żadnej cechy produktu lub działalności przedsiębiorcy,

Tego rodzaju działanie przedsiębiorcy może wprowadzać konsumentów w błąd sugerując, np. że jego produkty są bardziej korzystne dla konsumentów, środowiska lub społeczeństwa niż inne produkty lub działalność przedsiębiorcy tego samego rodzaju. Przykładem takiego działania może być twierdzenie, że określona marka wody butelkowanej jest bezglutenowa.

  1. formułowanie twierdzeń dotyczących osiągnięcia w określonym terminie celu ekologicznego, np. w postaci neutralności klimatycznej, redukcji emisji dwutlenku węgla lub podobnego, w sytuacji gdy przedsiębiorca nie może przedstawić planu realizacji takiego celu.

 

  1. Rozszerzenie katalogu informacji, które mogą być przedmiotem praktyki wprowadzającej w błąd przy prezentacji produktu

Katalog zostanie rozszerzony o cechy środowiskowe lub społeczne, aspekty związane z obiegiem zamkniętym, w tym trwałość, możliwość naprawy, zdolność do recyklingu.

  1. Określenie istotnych informacji, których pominięcie przy świadczeniu usługi polegającej na porównywaniu produktów może oznaczać, że działanie przedsiębiorcy zostanie uznane za zaniechanie wprowadzające w błąd.

Istotnymi informacjami będą m.in. informacje na temat metody porównania produktów będących przedmiotem porównania, dostawców tych produktów oraz działań mających na celu zapewnienie aktualności tych informacji.

Zmiany w ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta

  1. Dodanie definicji następujących pojęć: handlowa gwarancja trwałości, producent, wyrażona za pomocą punktacji ocena możliwości naprawy oraz aktualizacja oprogramowania.
  2. Katalog informacji, jakie sprzedawca powinien przekazać konsumentowi przed zawarciem umowy, zarówno w odniesieniu do umowy zawieranej w lokalu przedsiębiorstwa, jak i poza lokalem przedsiębiorstwa i na odległość, zostanie uzupełniony o:
  3. informację o przewidzianej przez prawo odpowiedzialności przedsiębiorcy za zgodność świadczenia z umową, a w przypadku gdy przedmiotem świadczenia jest towar – także o głównych warunkach tej odpowiedzialności, w tym okresie jej trwania wynoszącym dwa lata, w widoczny sposób z wykorzystaniem zharmonizowanej informacji dotyczącej zgodności towaru z umową;
  4. oznakowanie informujące o udzieleniu przez producenta handlowej gwarancji trwałości – sprzedawca będzie miał taki obowiązek tylko gdy producent udzieli takiej gwarancji i tylko gdy przekaże stosowne informacje sprzedawcy. Jednolity dla wszystkich państw członkowskich wzór oznakowania jest określony w rozporządzeniu wykonawczym Komisji 2025/1960. Zharmonizowane oznakowanie powinno być umieszczone w widocznym dla konsumentów miejscu Producenci oferujący takie handlowe gwarancje trwałości mogą sami umieszczać zharmonizowane oznakowanie bezpośrednio na danym towarze lub na jego opakowaniu. Producenci (sprzedawcy) nadal będą mogli oferować różnego rodzaju gwarancje. Nie będzie obowiązku udzielania handlowej gwarancji trwałości – jej udzielenie będzie zależało od decyzji producenta;
  5. informację o minimalnym okresie dokonywania aktualizacji towarów z elementami cyfrowymi, treści cyfrowych oraz usług cyfrowych – tylko gdy producent lub dostawca udostępnia sprzedawcy takie informacje;
  6. informację o możliwości i zasadach naprawy – poprzez wskazanie punktowej oceny możliwości naprawy (o ile zostanie przygotowana dla określonej kategorii produktów na poziomie UE) lub innych istotnych informacji dotyczących naprawy (m.in. dostępność i szacunkowe koszty części zamiennych), o ile producent udostępni takie informacje sprzedawcy.
  7. Dla umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa i na odległość sprzedawca będzie miał obowiązek przekazać konsumentowi przed zawarciem umowy informację o ekologicznych opcjach dostawy towarów – o ile sprzedawca przewiduje takie opcje dostawy.

 

Z wyrazami szacunku