13
marzec

Na posiedzeniu ECOFIN (Rada do Spraw Gospodarczych i Finansowych) w dniu 21 czerwca 2024 r. Pakiet ViDA (VAT in Digital Age) ponownie nie został przyjęty w związku z vetem Estonii.
Od dwóch lat trwają intensywne prace i dyskusje w organach UE nad oficjalnym brzmieniem tzw. Pakietu ViDA. Pakiet ma wprowadzić istotne zmiany w unijnym systemie VAT, które miałyby zostać wdrożone w kolejnych latach we wszystkich krajach UE. Planowane zmiany dotyczyć mają trzech podstawowych filarów:
Zarówno podczas pierwszego głosowania w dniu 14 maja 2024 r., jak i podczas kolejnego głosowania, które odbyło się 21 czerwca 2024 r., Estonia skorzystała z prawa weta nie akceptując rozwiązań przewidzianych w drugim filarze dotyczącym platform cyfrowych. W szczególności weto dotyczyło wątpliwości co do nowego reżimu tzw. uznanego dostawcy, który ma nakładać obowiązek poboru VAT na platformy internetowe ułatwiające świadczenie usług krótkoterminowego zakwaterowania oraz usług transportu pasażerskiego. Estonia wskazała, że stosowanie takiej zasady stanowiłoby nadmierne obciążenie dla MŚP. Zaproponowała kompromis w tej sprawie polegający na możliwości dobrowolnego przystępowania do powyższego rozwiązania dot. uznanych dostawców. Propozycja miała na celu umożliwienie każdemu krajowi podjęcia decyzji, co najlepiej odpowiada jego interesom, ale nie została zatwierdzona.
Planowane zmiany – zgodnie z obecnym harmonogramem – mają zostać wprowadzane w latach 2027-2035 i będą dotyczyć niemal wszystkich podatników. Pakiet ViDA nie zostanie jednak przyjęty, dopóki wszystkie państwa członkowskie UE nie osiągną jednomyślnego porozumienia. W wyniku opóźnień w jego przyjęciu, okresy wdrażania poszczególnych filarów mogą potencjalnie ulec zmianie.
Brak porozumienia odnośnie ww. regulacji oraz oddalenie się perspektywy wprowadzenia zunifikowanego modelu e-fakturowania, w najbliższym czasie może wpłynąć na dalsze wdrożenie Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), a także wdrożenia systemów e-faktur w innych krajach UE.
W ocenie Deloitte, obecna sytuacja zwiększa prawdopodobieństwo scenariusza, w którym polski ustawodawca przygotowując ostateczny model e-faktur podążać będzie – jak dotychczas, samodzielnie określaną ścieżką w opracowaniu zasad e-fakturowania. To z kolei, może oznaczać większy stopień utrzymania wypracowanych do tej pory elementów system KSeF, co byłby na pewno dobrą wiadomością dla firm już zaawansowanych w procesie wdrożeniowym.
Z kolei dla podmiotów, u których poziom zaawansowania był mniejszy, mogłoby to stanowić dodatkowy argument do podjęcia prac nad KSeF, bazując na wcześniejszych założeniach, które w mniejszym stopniu mogą być zmieniane przez wzgląd na regulacje unijne.
Źródło: Deloitte Polska (Deloitte Touche Tohmatsu Limited)
Najnowsze wpisy
13
marzec