Szanowni Państwo, Członkowie Związku Pracodawców Polska Miedź

Uprzejmie informuję, że do konsultacji publicznych skierowany został projekt ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska (UD343).

Przedmiotowy projekt aktu prawnego wraz z Uzasadnieniem, Oceną Skutków Regulacji, oraz załącznikami do OSR (szt.4) dostępny jest na stronach Rządowego Centrum Legislacji pod adresem:

https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12409201/katalog/13197351#13197351

Uprzejmie proszę o przekazywanie ewentualnych uwag, opinii i stanowisk do projektu w terminie do 24 kwietnia 2026 roku na adres: kuydowicz@pracodawcy.pl w wersji elektronicznej umożliwiającej edytowanie tekstu.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. poz. 2087 oraz z 2020 r. poz. 1086) (dalej: „ustawa zmieniająca”), została uchwalona w związku z koniecznością:

1. transpozycji do polskiego prawa, w terminie do 31 grudnia 2018 r., dyrektywy Komisji (UE) 2015/996 z dnia 19 maja 2015 r. ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,
2. usunięcia uchybień w transpozycji i stosowaniu dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.

Komisja Europejska (dalej: „KE”) w wezwaniu do usunięcia uchybień wskazała m.in., że na gruncie polskich przepisów obowiązek sporządzania programów ochrony środowiska przed hałasem dotyczy jedynie terenów, na których poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny (art. 119 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, dalej: „POŚ”) podczas, gdy powinien on dotyczyć także terenów, na których poziom hałasu nie jest przekroczony oraz obszarów cichych (zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 oraz załącznikiem V ust. 1 tiret dziewiąte dyrektywy 2002/49/WE).

Ponadto, zmiana ustawy miała rozwiązać szereg problemów związanych ze sporządzaniem map akustycznych, opracowywaniem programów ochrony środowiska przed hałasem, a następnie przekazywaniem Komisji Europejskiej danych z tych dokumentów. Kompleksowa i terminowa realizacja tych zadań była szczególnie istotna w kontekście wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 20 kwietnia 2023 r., w sprawie C-602/21 Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, stwierdzającego, że Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 8 ust. 1 i 2 dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.

Ustawa zmieniająca m.in.:

1. zlikwidowała problem nieterminowego przekazywania danych ze strategicznych map hałasu i programów ochrony środowiska przed hałasem,
2. ujednoliciła sposób sporządzania programów ochrony środowiska przed hałasem, przekazując marszałkom województw sporządzanie tych programów dla całego województwa (przed nowelizacją POŚ programy ochrony środowiska dla aglomeracji o liczbie mieszkańców przekraczającej 100 tysięcy były sporządzane przez prezydentów miast na prawach powiatów),
3. umożliwiła zintegrowanie zwalidowanych i uporządkowanych danych z map akustycznych, jak i z wykonanych na ich podstawie programów, w celu ich terminowego przekazania do KE.

Zmiana przepisów umożliwiła efektywne funkcjonowanie systemu sporządzania i agregacji danych z map i programów oraz zapewniła odpowiednią jakość informacji przekazywanych do KE.

Ustawa zmieniająca zakładała finansowanie z budżetu państwa zadań Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (dalej: „GIOŚ”), polegających na agregacji danych ze strategicznych map hałasu i programów ochrony środowiska przed hałasem oraz na rozpatrywaniu odwołań od decyzji wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska (dalej: „wioś”) wymierzających kary, wprowadzone ustawą zmieniającą, za nieterminowe przekazanie tych danych.

Ponadto, mając na uwadze, że zgodnie z art. 378 ust. 4 POŚ, sporządzanie programów ochrony środowiska przez marszałków województw jest zadaniem z zakresu administracji rządowej, przewidziano dodatkowe środki dla marszałków w związku ze zwiększeniem zakresu programów przez nich sporządzanych o aglomeracje o liczbie mieszkańców przekraczającej 100 tysięcy.

W związku ze zbliżającym się upływem 10-letniego okresu, na jaki zostały określone limity wydatków z budżetu państwa, konieczna jest nowelizacja art. 14 ustawy zmieniającej, w celu zapewnienia środków finansowych na ww. zadania.

Z wyrazami szacunku