31
sierpień
Szanowni Państwo, Członkowie Związku Pracodawców Polska Miedź
Uprzejmie informuję, że do konsultacji publicznych skierowany został projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (UD461).
Przedmiotowy projekt aktu prawnego wraz Uzasadnieniem oraz Oceną Skutków Regulacji dostępny jest na stronach Rządowego Centrum Legislacji pod adresem:
https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12414006/katalog/13223562#13223562
Uprzejmie proszę o przekazywanie ewentualnych uwag, opinii i stanowisk do przedmiotowego projektu w terminie do 7 września 2026 roku na adres: kuydowicz@pracodawcy.pl w wersji elektronicznej umożliwiającej edytowanie tekstu.
Celem projektu jest dostosowanie katalogu ulg podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych i w podatku dochodowym od osób prawnych do aktualnych realiów społeczno-gospodarczych oraz priorytetów polityki państwa.
Jednym z regulowanych nim rozwiązań jest przedłużenie przepisów dotyczących tzw. ulgi na robotyzację. Przepisy regulujące tzw. ulgę na robotyzację, tj. art. 38eb ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT) oraz art. 52jb ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), zostały wprowadzone do polskiego systemu podatkowego ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw. Istota omawianej ulgi polega na możliwości odliczenia przez podatnika od podstawy opodatkowania (w przypadku podatników PIT – od podstawy obliczenia podatku) kwoty stanowiącej do 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na „robotyzację”. Ulga ta ma charakter epizodyczny, to znaczy, że prawo do jej wykorzystania można nabyć w latach 2022–2026. W odniesieniu do podatników podatku dochodowego od osób prawnych odliczenie ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w roku 2026. Wsparcie rozwoju polskich firm w obszarze robotyzacji, realizowane m.in. poprzez narzędzia polityki gospodarczej, takie jak ww. ulga podatkowa, pośrednio wpływa na wzrost produktywności i konkurencyjności gospodarki.
Planowane jest przedłużenie ulgi na robotyzację o kolejne 10 lat podatkowych, bez zmiany obecnego poziomu odliczenia. Ponieważ prawo do ulgi można nabyć tylko do końca roku podatkowego 2026, konieczne jest przeprowadzenie odpowiednich zmian legislacyjnych jeszcze w 2026 r.
W projekcie przewiduje się także doprecyzowanie niektórych kwestii związanych z ulgą na robotyzację, które budzą największe wątpliwości interpretacyjne. Wątpliwości występują w zakresie, czy kosztem kwalifikowanym jest cena nabycia środka trwałego, czy też kwota dokonywanych od niego odpisów amortyzacyjnych. Stanowisko Ministerstwo Finansów jest w tej sprawie niezmienne od początku obowiązywania przepisów wprowadzających ulgę na robotyzację. W ocenie projektodawców prawidłowym jest uznanie za koszt kwalifikowany kwoty dokonywanych odpisów amortyzacyjnych. Rozstrzygnięcie tej wątpliwości poprzez interwencję legislacyjną (doprecyzowanie brzmienia przepisów w sposób, który nie pozostawi wątpliwości, co do definicji kosztu kwalifikowanego w ramach ulgi na robotyzację) będzie prowadzić do zmniejszenia ryzyka potencjalnych sporów sądowych oraz może prowadzić do zmniejszenia liczby wniosków o interpretację indywidualną.
Zrealizowanie celu wprowadzenia w podatku PIT ulgi na Internet oraz wzmocnienie instrumentów wspierających honorowe krwiodawstwo, poprzez zwiększenie wysokości ulgi z tego tytułu, tj.:
Projekt przewiduje również uchylenie przepisów dotyczących tzw. ulgi na ekspansję, uregulowanej w art. 18eb ustawy o CIT oraz art. 26gb ustawy o PIT. Ulga ta, wprowadzona z początkiem 2022 r. jako element pakietu preferencji podatkowych stanowiących odpowiedź na wyzwania okresu pandemii COVID-19, miała stanowić zachętę do zwiększania konkurencyjności polskich przedsiębiorców poprzez wejście na nowe rynki lub rozszerzenie oferty produktowej.
Doświadczenia płynące z prawie pięcioletniego okresu funkcjonowania ulgi na ekspansję wskazują, że preferencja ta nie zapewniła skutecznej realizacji celów, które uzasadniały jej wprowadzenie. Niezależnie od powyższego, funkcjonowanie omawianej ulgi prowadzi do powstania tzw. efektu jałowej straty (deadweight effect), polegającego na finansowaniu ze środków publicznych przedsięwzięć, które i tak zostałyby zrealizowane przez przedsiębiorców w ramach zwykłego toku prowadzonej działalności, niezależnie od istnienia zachęty podatkowej. W takich przypadkach preferencja nie pełni funkcji bodźca skłaniającego do podjęcia dodatkowej aktywności gospodarczej, lecz jedynie obniża obciążenia podatkowe działań już zaplanowanych, nie generując przy tym nowej wartości dodanej dla gospodarki.
Wobec powyższego ulga na ekspansję utraciła swoje pierwotne uzasadnienie a jej dalsze utrzymywanie – jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania – jest nieuzasadnione z perspektywy fiskalnej i stanowi nieefektywny sposób przeznaczenia dochodów budżetowych.
Omawiany projekt obejmuje następujące rozwiązania:
Z wyrazami szacunku
Najnowsze wpisy